نبش قبر خاطرات...

و اینم اون آهنگی که گفتی واست پیدا کنم ...

که خیلی قدیم گوشش کردی و الان یادش افتادی

ولی نگفتی به یاد کدوم خاطره و اصلا چرا یه دفعه یادش افتادی؟

خوب منم نپرسیدم و نمی پرسم

گذشته هر کس مال خودشه...

 

تو دیونه رفتی یه شب بی نشونه
تو خواستی که قلبم پریشون بمونه
واست گریه ی من دیگه بی امونه
دل از درد عشقم یه دریای خونه
می خوام با تو باشم ، می خوام با تو باشم هنوز عاشقونه
ولی نازنینم . چگونه چگونه . چگونه چگونه

من از سبزه سبزم ،ولی خسته خسته
من از شهر عشقم ،ولی دل شکسته
می گفتم یه ابری ، یه هم رنگ بارون
یه بارون رحمت ، واسه سبزه زارون
می خوام با تو باشم ، می خوام با تو باشم هنوز عاشقونه
ولی نازنینم . چگونه چگونه . چگونه چگونه

می خواستم بگم من که عاشق ترینم
تو فرصت ندادی . تو فرصت ندادی . تو فرصت ندادی

می خواستم بگم من که عاشق ترینم
تو فرصت ندادی . تو فرصت ندادی . تو فرصت ندادی
حقیقت چه تلخه . چه تلخ شکستن
حقیقت همینه که رفتی تو بی من
که رفتی تو بی من

من از سبزه سبزم ،ولی خسته خسته
من از شهر عشقم .ولی دل شکسته
می گفتم یه ابری ، یه هم رنگ بارون
یه بارون رحمت ، واسه سبزه زارون
می خوام با تو باشم ، می خوام با تو باشم هنوز عاشقونه
ولی نازنینم . چگونه چگونه . چگونه چگونه
»خواننده:معین
»ترانه سرا: هدیه

 

و اینم لینک دانلود   رفتی معین

  
نویسنده : الهام ; ساعت ٧:۳٠ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٠ بهمن ۱۳۸۸
تگ ها :


جخ امروز از مادر نزادم .....

جخ امروز

از مادر نزادم

                      نه

عمر جهان بر من گذشته است.

 


نزدیک ترین خاطره ام خاطره یِ قرن هاست.

بارها به خونِ مان کشیدند

به یاد آر،

و تنها دست آوردِ کشتار

نان پاره یِ بی قاتقِ سفره یِ بی برکت ما بود.


اعراب فریب ام دادند

برج موریانه را به دستانِ پر پینه ی خویش بر ایشان در

                                                                             گشودم

مرا و همه را نطعِ سیاه نشاندند و

گردن زدند.

 


نمازگزاردم و قتل عام شدم

                                        که رافظی ام دانستند.

نماز گزاردم و قتل عام شدم

                                        که قِرمطی ام دانستند.

آن گاه قرار نهادندکه ما و برادران مان یک دیگر رابکشیم و

این

کوتاه ترین طریقِ وصول به بهشت بود!

 


به یاد آر

که تنها دست آوردِ کشتار

جل پاره یِ بی قدرِ عورتِ ما بود.

 

خوشبینی ِ برادرت ترکان را آواز داد

تو را و مرا گردن زدند.

سفاهتِ من چنگیزیان را آواز داد

تو را و همه گان را گردن زدند.

یوغ ورزاو بر گردن مان نهادند.

گاو آهن بر ما بستند

بر گرده مان نشستند

و گورستانی چندان بی مرز شیار کردند

که بازمانده گان را

                     هنوز از چشم

                                          خون آبه روان است.


کوچ غریب را به یاد آر

از غربتی به غربت دیگر،

تا جست و جوی ایمان

                             تنها فضیلت ما باشد.

 


به یاد آر:

تاریخ ما بی قراری بود

نه باوری

نه وطنی.


 

 

نه

جخ امروز

             از مادر

                        نزاده ام.

(احمد شاملو)

  
نویسنده : الهام ; ساعت ۸:٥٩ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٧ بهمن ۱۳۸۸
تگ ها :